Cowboys & Communists

Een klassiek conflict tussen oost en west, het kapitalisme versus het communisme, het Amerika van Bush versus Honecker’s val van de muur en de verschillende opvattingen over wat vrijheid precies betekent. Een postcommunistische koude oorlog op lokaal niveau tussen de Ossi-bewoners aan de ene kant en de tweede incarnatie van White Trash Fast Food aan de andere kant. Dat is waar de documentaire Cowboys & Communists over gaat.

White Trash Fast Food is opgericht door Wally Potts, een kunstenaar en self-made kok die Amerika ontvlucht was om iets nieuws op te zetten. Gelegen aan de Torstraße 201*) was White Trash Fast Food het epicentrum van de who’s who in Berlijn. Een freakshow op huiskamerformaat. Gehuisvest in het voormalig Chinese restaurant Kaiser von China leverde White Trash Fast Food naar eigen zeggen (én zonder sluitingstijd) “devil music, food & abuse“. Oftewel country, rock ‘n roll, punk, burlesque, freaks, burgers en barfights. De overlast was voor de voormalige journalist Horst Woitalla uit de voormalige DDR genoeg reden om de andere bewoners van het pand waarin White Trash Fast Food was gevestigd te mobiliseren om de barricades op te gaan en er alles aan te doen om de tent te sluiten terwijl tegelijkertijd Wally uit alle macht probeert om de tent open te houden.

Het verschil lijkt onoverbrugbaar, maar achteraf blijken er toch veel overeenkomsten te zijn tussen Wally en Horst. Drang voor bestaansrecht, verlangen naar vrijheid en erkenning in de maatschappij. Of zoals Wally in deze documentaire zelf zegt “We’re all refugees in the end“. Het verhaal eindigt met de sluiting van White Trash Fast Food dat even verderop aan de Schönhausser Allee begint aan zijn derde incarnatie die niet meer dan een schaduw van zijn eigen verleden zal blijken.

Cowboys & Communists is een documentaire uit 2007 van de Nieuw-Zeelandse Jess Feast (die overigens een tijd lang als serveerster bijbeunde in White Trash Fast Food). Mocht je ooit de kans krijgen deze te zien dan zou ik dit zeker aanraden.

*) Ten tijde van Kaiser von China heette de Torstraße nog Wilhelm-Pieck-Straße. Deze werd in 1994 gewijzigd in Torstraße. Wilhelm Pieck was de eerste en enige president van de DDR. Naar alle waarschijnlijk was dit de reden tot de naamswijziging omdat het past binnen het beleid om alles wat aan de DDR herinnert te wissen.